KPV

Een synthetisch tripeptide afgeleid van het C-terminale fragment van α-melanocyt-stimulerend hormoon, bestudeerd vanwege ontstekingsremmende effecten via NF-κB-remming, overwegend in vitro.

Peptalis: voor laboratoriumonderzoek. Niet voor humaan gebruik.

Overzicht

KPV is een synthetisch tripeptide dat overeenkomt met aminozuren 11-13 van α-melanocyt-stimulerend hormoon (α-MSH). Het is het kleinste fragment van α-MSH waaraan consistente ontstekingsremmende activiteit is toegeschreven. De compactheid (slechts drie aminozuren) maakt het wetenschappelijk interessant als minimale biologisch actieve eenheid van een groter hormoon.

α-MSH is een evolutionair oud neuropeptide met een rol in de regulatie van ontstekingsreacties. KPV deelt een deel van de anti-inflammatoire eigenschappen van het moedermolecuul, maar werkt via een mechanisme dat deels onafhankelijk is van de klassieke melanocortinereceptoren. Waar intact α-MSH via de MC-1-receptor en cAMP signaleert, remt KPV de NF-κB-translocatie via een cAMP-onafhankelijk pad, een onderscheid dat relevant is voor het begrip van melanocortine-signalering.

Het meest onderzochte effect van KPV is remming van NF-κB, een centrale transcriptiefactor die ontstekingsreacties aanstuurt. In meerdere celmodellen (macrofagen, keratinocyten en alveolair epitheel) toonde KPV (of nauw verwante analogen) dosisafhankelijke remming van NF-κB-activering en verlaging van pro-inflammatoire markers zoals NO, TNF-α en IL-1β.

KPV vertoonde in vitro ook antimicrobiële eigenschappen tegen Staphylococcus aureus en Candida albicans, en neuroprotectieve effecten na traumatisch hersenletsel in een diermodel. De bewijsbasis is overwegend in vitro en vroeg-preklinisch. Gecontroleerde humane studies ontbreken volledig.

Werkingsmechanisme

KPV remt de NF-κB-translocatie via een cAMP-onafhankelijk mechanisme, verlaagt pro-inflammatoire cytokine- en NO-productie, en vertoont in vitro directe antimicrobiële activiteit.

NF-κB-remming

  • Remt de nucleaire translocatie van de NF-κB-subunits p50, p65 en p75 dosisafhankelijk
  • Werkt via een cAMP-onafhankelijk pad, onderscheidend van intact α-MSH
  • Stabiliseert IκB-α in het cytosol, waardoor migratie van NF-κB naar de kern wordt geremd
  • In alveolair epitheel is dit aangetoond met de analoog KP-D-Val (KPDV), deels via IL-1-receptorantagonisme

Verlaging van pro-inflammatoire markers

  • Vermindert de NO-productie in macrofagen na LPS/IFN-γ-stimulering (muizen-macrofaagcellijn RAW 264.7)
  • Vergelijkbare orde van potentie als intact α-MSH bij NO-remming
  • Geassocieerd met verlaagde TNF-α- en IL-1β-expressie

Antimicrobiële activiteit (in vitro)

  • Remt kolonievorming van Staphylococcus aureus
  • Vermindert levensvatbaarheid en kiembuisvorming van Candida albicans
  • Verhoogt cellulair cAMP in pathogenen, een voorgesteld mechanisme voor de antimicrobiële werking

Onderzoeksbevindingen

  • KPV remt NF-κB-translocatie in macrofagen met vergelijkbare maximale potentie als intact α-MSH, via een cAMP-onafhankelijk mechanisme (RAW 264.7-cellen)
  • In humane keratinocyten verhoogde KPV géén cAMP; een acuut intracellulair calciumsignaal trad op, maar alleen in aanwezigheid van de adenosine-agonist PIA. MC-1-receptorbinding van de KPV-peptiden werd aangetoond in getransfecteerde CHO-cellen
  • In vitro toonde KPV antimicrobiële activiteit tegen zowel S. aureus als C. albicans
  • Enkelvoudige toediening van KPV na traumatisch hersenletsel verminderde secundaire letselgrootte, microglia-activering en neuronale apoptose in een muismodel
  • In alveolair epitheel blokkeerde de analoog KP-D-Val (KPDV) LPS-geïnduceerde NF-κB-activering, deels via IL-1-receptorantagonisme

In-vitro bevindingen

  • Remming van NF-κB-translocatie in macrofagen, keratinocyten en alveolair epitheel (deels met de KPDV-analoog)
  • Verlaging van NO-, TNF-α- en IL-1β-productie na LPS-stimulering
  • Antimicrobiële activiteit tegen S. aureus en C. albicans
  • Signaleringsonderzoek in humane keratinocyten: KPV verhoogde géén cAMP; een acuut calciumsignaal trad op, maar alleen in aanwezigheid van de adenosine-agonist PIA. MC-1-receptorbinding van de KPV-peptiden werd aangetoond in getransfecteerde CHO-cellen

Diermodelbevindingen

  • Verminderde secundaire letselgrootte na traumatisch hersenletsel bij muizen na enkelvoudige toediening
  • Verlaagde microglia-activering en neuronale apoptose na hersentrauma
  • Neuroprotectief effect via modulatie van ontstekings- en apoptoseroutes

Humane data

  • Er zijn geen gecontroleerde humane interventiestudies
  • Wel zijn er in-vitro data in humane cellijnen (keratinocyten, alveolair epitheel)
  • De klinische vertaling is onbekend

Onderzoekscontext

KPV is wetenschappelijk interessant als minimale biologisch actieve eenheid van α-MSH. Het gegeven dat drie aminozuren volstaan voor anti-inflammatoire activiteit die in dezelfde orde ligt als die van het volledige hormoon, biedt inzicht in de structuur-activiteitsrelatie van melanocortine-signalering. Dat maakt KPV ook een bruikbare farmacologische sonde voor onderzoek naar NF-κB-modulatie.

De consistentie van de NF-κB-remmingsdata over meerdere celtypen (macrofagen, keratinocyten, alveolair epitheel) is een positief signaal voor de reproduceerbaarheid van het mechanisme. Daarbij past één nuance: een deel van dit werk is uitgevoerd met nauw verwante analogen (zoals KP-D-Val) en in cellijnen van uiteenlopende herkomst, waaronder muizen- en hamstercellen.

De vertaalstap naar mensen is volledig ongemaakt. Er zijn geen farmacokinetische data bij mensen, geen in-vivo toxicologische studies en geen klinische trials. De bewijsbasis is mechanistisch interessant maar bevindt zich volledig in de vroege onderzoeksfase.

Openstaande vragen

KPV heeft een wetenschappelijk interessant mechanistisch profiel dat consistent is over meerdere celmodellen. De afstand tot klinische toepasbaarheid bij mensen is echter groot. Alle noodzakelijke translationele stappen ontbreken nog.

  • Er zijn geen in-vivo farmacokinetische data; biodistributie, halfwaardetijd en metabolisme bij mensen zijn onbekend
  • Er zijn geen humane interventiestudies van welke aard dan ook
  • De optimale toedieningsroute voor systemische versus lokale effecten is niet onderzocht
  • Het langetermijn-veiligheidsprofiel is onbekend
  • De relevantie van de in-vitro NF-κB-remmingsdata voor in-vivo ontstekingsmodellen is niet aangetoond
  • Een deel van het mechanistische bewijs berust op analogen (KPDV); de mate waarin dit één-op-één voor zuiver KPV geldt, is niet volledig vastgesteld
  • De interactie met het endogene α-MSH-systeem bij chronisch gebruik is onbekend

Onderzoeksvooruitzicht

In-vivo studies in ontstekingsmodellen zijn de logische volgende stap na de in-vitro basis

Darmontsteking (colitis) en huidontsteking zijn de meest bestudeerde indicatiegebieden in de verwante α-MSH-literatuur

Nanopartikel- en gecontroleerde-afgifteformuleringen worden onderzocht voor lokale toediening

Vergelijkend werk tussen zuiver KPV en zijn analogen (zoals KPDV) kan het mechanisme scherper afbakenen

Wetenschappelijke interesse

NF-κB-modulatie via melanocortine-signalering

Minimale biologisch actieve fragmenten van neuropeptiden

Antimicrobiële peptiden en aangeboren immuniteit

Neuroprotectie bij neuro-inflammatie

Specificaties

SequentieLYS-PRO-VAL
MolecuulformuleC₁₆H₃₀N₄O₄
Molecuulmassa342.4 Da
CAS67727-97-3 · PubChem CID 125672
OnderzoeksfasePreklinische basis

Referenties

  1. Antimicrobial effects of alpha-MSH peptides. · Cutuli M, Cristiani S, Lipton JM, Catania A. · Journal of Leukocyte Biology · 2000
  2. The neuroimmunomodulatory peptide alpha-MSH. · Ichiyama T, Sato S, Okada K, Catania A, Lipton JM. · Annals of the New York Academy of Sciences · 2000
  3. Alpha-melanocyte-related tripeptide, Lys-d-Pro-Val, ameliorates endotoxin-induced nuclear factor kappaB translocation and activation. · Haddad JJ, Lauterbach R, Saadé NE, et al. · Biochemical Journal · 2001
  4. Effects of melanocortin peptides on lipopolysaccharide/interferon-gamma-induced NF-kappaB DNA binding and nitric oxide production in macrophage-like RAW 264.7 cells. · Mandrika I, Muceniece R, Wikberg JE. · Biochemical Pharmacology · 2001
  5. alpha-Melanocyte-stimulating hormone, MSH 11-13 KPV and adrenocorticotropic hormone signalling in human keratinocyte cells. · Elliott RJ, Szabo M, Wagner MJ, et al. · Journal of Investigative Dermatology · 2004
  6. Single administration of tripeptide alpha-MSH(11-13) attenuates brain damage by reduced inflammation and apoptosis after experimental traumatic brain injury in mice. · Schaible EV, Steinsträsser A, Jahn-Eimermacher A, et al. · PLoS One · 2013

Beschikbaarheid

Op voorraad · Batch PEP-KPV-2026-01 · HPLC 99,13 % · vrijgegeven 21 jun 2026